Bergamo, malowniczo położone w regionie Lombardia u podnóża Alp, jest jednym z tych włoskich miast, które zaskakują swoją historią, architekturą i niezwykłą atmosferą. Choć często traktowane jako przystanek w drodze do Mediolanu lub Jeziora Como, Bergamo potrafi oczarować na dłużej. Miasto składa się z dwóch części: nowoczesnej części dolnej – Città Bassa oraz zabytkowego, średniowiecznego wzgórza Città Alta, które stanowi prawdziwe serce Bergamo. W artykule opisujemy najważniejsze atrakcje, miejsca i zabytki, które czynią to miasto jednym z najbardziej niedocenianych miast Włoch.
Skorzystaj z Booking.com gdzie znajdziesz najlepsze hotele i apartamenty
Potrzebujesz samochodu podczas wakacji, zarezerwuj z Discovercars.com
Ciebie to nic nie kosztuje, a ja pozyskam środki na następne artykuły. Z góry Ci dziękuję!
Funicolare Città Alta
Funicolare Città Alta to nie tylko środek transportu – to symbol przejścia między współczesnością a historią. Uruchomiona w 1887 roku, kolejka ta pozwala w kilka minut wjechać z nowoczesnej części miasta na zabytkowe wzgórze. Przejazd nią to obowiązkowy punkt każdej wycieczki – nie tylko ze względu na wygodę, ale również z powodu widoków, które otwierają się z wagonika podczas wznoszenia się po stromej trasie. Wnętrze kolejki zachowało swój historyczny urok, a sama trasa prowadzi przez malownicze fragmenty miasta. Z górnej stacji rozpoczyna się większość tras spacerowych po Città Alta, co czyni z niej idealny punkt startowy do dalszego zwiedzania.
Co ciekawe, kolejka została zaprojektowana przez inżyniera Alessandro Ferrettiego i początkowo była napędzana systemem wodnym, zanim została zelektryfikowana na początku XX wieku. Podczas II wojny światowej funicolare była okresowo wstrzymywana, a jej infrastruktura służyła także jako punkt obserwacyjny. W 2017 roku zakończono kompleksową renowację torów i stacji, dzięki czemu dziś można z niej korzystać w pełnym komforcie, ciesząc się równocześnie podróżą przez historię miasta.
Piazza Vecchia i fontanna Contarini
Piazza Vecchia to prawdziwe „serce Città Alta” – starówki Bergamo – i jedno z najbardziej reprezentacyjnych miejsc w mieście. Plac ten, otoczony renesansowymi i średniowiecznymi budowlami, przez wieki pełnił funkcję politycznego i społecznego centrum. To właśnie tutaj znajdowała się siedziba rady miejskiej, sądów oraz miejsce zgromadzeń obywateli. Harmonijny układ architektoniczny placu tak zachwycił słynnego architekta Le Corbusiera, że powiedział o nim: „nie można ruszyć ani jednego kamienia, to najpiękniejszy plac w Europie„.
W jego centralnym punkcie znajduje się elegancka fontanna Contarini. Podarowana przez weneckiego dożę Alvise Contariniego w 1780 roku jako wyraz wdzięczności i lojalności wobec mieszkańców Bergamo. Fontanna ozdobiona jest marmurowymi lwami, słoniami oraz kolumnami zakończonymi rzeźbami mitologicznych stworzeń. Czyni ją jednym z najbardziej fotogenicznych elementów starówki. W czasach, gdy fontanny miały także funkcje praktyczne, ta konkretna była używana zarówno do celów komunalnych, jak i religijnych. Plac, tętniący dziś życiem dzięki kawiarniom i artystycznym wydarzeniom, był przez wieki świadkiem procesji, uroczystości, a także politycznych dramatów.
Torre Civica (Wieża Miejska)
Torre Civica, znana również jako Campanone, to imponująca średniowieczna wieża strażnicza wznosząca się na wysokość 52 metrów. Zbudowana przez wpływowy ród Suardi już w XI wieku, przez wieki pełniła funkcje zarówno militarne, jak i symboliczne. Dziś jest jednym z najwyższych punktów widokowych w Città Alta, z którego rozciąga się niezrównana panorama miasta i okolicznych wzgórz.
Wieża słynęła z ogromnego dzwonu, który rozbrzmiewał codziennie o godzinie 22:00 na znak, że bramy miasta zostają zamknięte na noc. Ta tradycja zachowała się do dziś, stanowiąc jeden z najbardziej charakterystycznych dźwięków miasta. Dzwon waży ponad 10 ton i należy do największych w całej Lombardii. W czasach średniowiecza dźwięk dzwonu wzywał mieszkańców na zebrania, ogłaszał ważne wydarzenia, a także alarmował o zbliżającym się niebezpieczeństwie. Wieżę można dziś zwiedzać, a dla mniej sprawnych dostępna jest winda, która pozwala dotrzeć niemal na sam szczyt. Surowe, kamienne mury oraz grube sklepienia przywołują klimat dawnych wieków i surowej, miejskiej siły.
Palazzo della Ragione
Palazzo della Ragione to najstarszy ratusz w Lombardii i jedna z pereł włoskiej architektury cywilnej. Powstał w XII wieku jako siedziba rady miejskiej i sądu, a jego potężna loggia do dziś przypomina o funkcjach publicznych, jakie pełnił ten budynek. Pałac był świadkiem sporów sądowych, publicznych przemówień i decyzji, które wpływały na życie całego miasta.
Charakterystyczną cechą Palazzo jest jego asymetryczna fasada oraz masywna klatka schodowa z XVI wieku. Nad wejściem widnieje wenecki lew św. Marka – symbol przynależności miasta do Republiki Weneckiej w latach 1428–1797. Wnętrze budynku było wielokrotnie przebudowywane, a obecnie pełni funkcję przestrzeni wystawienniczej, goszcząc czasowe ekspozycje sztuki współczesnej i historycznej. Pod arkadami można podziwiać dawne inskrypcje łacińskie, herby i detale architektoniczne, które świadczą o burzliwej i dumnej przeszłości miasta.
Katedra (Duomo)
Katedra w Bergamo, znana oficjalnie jako Cattedrale di Sant’Alessandro Martire, została poświęcona św. Aleksandrowi – patronowi miasta, którego legendarna męczeńska śmierć miała miejsce w III wieku. Położona tuż za Bazyliką Santa Maria Maggiore, katedra wydaje się skromniejsza z zewnątrz. Jej wnętrze kryje monumentalne bogactwo baroku i neoklasycyzmu. Obecny budynek powstał na fundamentach wcześniejszej, średniowiecznej świątyni, zniszczonej w XV wieku.
Architektoniczny kształt katedry to efekt przebudów prowadzonych od XVI do XIX wieku. Wnętrze zdobią marmurowe kolumny, złocone stiuki i monumentalne obrazy, w tym dzieła Giambattisty Tiepolo oraz Sebastiana Ricciego. W kaplicy po lewej stronie nawy głównej znajdują się relikwie św. Aleksandra, przechowywane w srebrnym relikwiarzu. Interesującym elementem jest także barokowa kopuła z freskami przedstawiającymi chwałę niebios. Choć często pozostaje w cieniu bardziej rozpoznawalnych świątyń, Duomo stanowi duchowe i symboliczne centrum religijnego życia Bergamo.
Cappella Colleoni
Kaplica Colleoniego to prawdziwe arcydzieło renesansu lombardzkiego. Zbudowana w latach 1472–1476 jako mauzoleum dla kondotiera Bartolomeo Colleoniego. Powstała z jego prywatnej inicjatywy, bez zgody władz kościelnych, na miejscu dawnej zakrystii Santa Maria Maggiore. Z zewnątrz zachwyca marmurową fasadą, złożoną z czerwonego i białego marmuru z Werony i Carrary. Fasada ozdobiona jest medalionami, herbami i geometrycznymi wzorami, które symbolizują potęgę, równowagę i boski ład.
Wewnątrz kaplicy znajduje się monumentalny sarkofag Bartolomeo Colleoniego oraz grobowiec jego córki Medei, wykonane przez rzeźbiarza Giovanniego Antonia Amadeo. Szczególną uwagę przyciąga drewniany sufit, malowany w stylu perspektywicznym, oraz freski Giovanniego Battisty Tiepolo – jedne z najwcześniejszych prac tego artysty. Legenda głosi, że dotknięcie herbu Colleoniego na drzwiach kaplicy przynosi szczęście – szczególnie studentom i zakochanym. Kaplica, choć zbudowana na gruncie kościelnym, nie podlega jurysdykcji diecezji. Jej zarząd od wieków sprawuje fundacja powołana przez samego Colleoniego.
Pałac Podesty – Muzeum Historii Bergamo
Palazzo del Podestà, czyli Pałac Podesty, znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie Piazza Vecchia i Palazzo della Ragione. W czasach Republiki Weneckiej był siedzibą namiestnika Bergamo – tzw. podesty – sprawującego funkcję administracyjną i sądowniczą. Budynek pochodzi z XIII wieku, ale jego obecny kształt zawdzięczamy renesansowej przebudowie z XV wieku.
Dziś w jego murach mieści się nowoczesne Muzeum Historii Bergamo (Museo della storia di Bergamo). Wystawy są interaktywne i multimedialne, co sprawia, że wizyta staje się pasjonującą podróżą przez dzieje miasta – od czasów rzymskich, przez średniowiecze, aż po wiek XIX. Wśród eksponatów można znaleźć starodruki, rekonstrukcje wnętrz, hologramy dawnych mieszkańców i mapy ilustrujące zmiany urbanistyczne. Szczególnie interesujące są pokazy światła i dźwięku odtwarzające atmosferę dawnych zgromadzeń miejskich. Pałac ten doskonale łączy przeszłość z nowoczesnością – odwiedzający mają okazję nie tylko podziwiać architekturę, lecz także zrozumieć, jak Bergamo ewoluowało na przestrzeni wieków.
Bazylika Santa Maria Maggiore
Bazylika Santa Maria Maggiore to jedna z najstarszych i najwspanialszych świątyń w Bergamo, której początki sięgają XII wieku. Została ufundowana przez mieszkańców jako wotum dziękczynne za ocalenie miasta od zarazy w 1133 roku. Wzniesiona w stylu romańskim, bazylika była przez wieki rozbudowywana i wzbogacana, stając się swoistym muzeum sztuki sakralnej. Z zewnątrz wyróżnia się surową kamienną fasadą, pozbawioną głównego wejścia – dostęp do niej prowadzi przez dwa boczne portale ozdobione rzeźbami lwów. Wewnątrz czeka na zwiedzających prawdziwa uczta artystyczna: barokowe stiuki, marmurowe ołtarze, gobeliny flamandzkie z XVI wieku oraz freski przypisywane Tycjanowi i Lottowi. Szczególną uwagę przyciągają stalle chórowe wykonane przez Giovanniego da Campione, uznawane za jedno z najwybitniejszych dzieł snycerstwa włoskiego.
W bazylice znajduje się także grób słynnego kompozytora Gaetano Donizettiego, który urodził się w Bergamo – jego obecność nadaje świątyni dodatkową wartość kulturową. Przez wieki kościół był centrum religijnego i artystycznego życia miasta, a jego mury były świadkami koronacji, procesji, ślubów arystokracji i uroczystości patriotycznych.
Fort Bergamo (Rocca di Bergamo)
Rocca di Bergamo, czyli miejski fort, to potężna twierdza położona na szczycie wzgórza Sant’Eufemia, dominującego nad Città Alta. Jej początki sięgają XIII wieku, kiedy to Republika Wenecka zdecydowała się wzmocnić fortyfikacje miasta. Z czasem fort był rozbudowywany przez kolejnych zarządców – zarówno weneckich, jak i habsburskich – aż osiągnął formę klasycznej cytadeli obronnej. Z murów Rocca rozciąga się spektakularny widok na całą dolinę Bergamasca i Alpy Bergamskie. W obrębie fortyfikacji mieści się niewielkie muzeum militariów oraz ekspozycja poświęcona historii walk o niepodległość Włoch w XIX wieku. W czasie II wojny światowej fort był zajęty przez wojska niemieckie, a po wojnie służył jako punkt obserwacyjny straży granicznej.
Rocca pełni dziś funkcję miejsca rekreacji i refleksji – mieszkańcy przychodzą tu na spacery, by cieszyć się ciszą, zielenią i monumentalnością przeszłości. Latem odbywają się tu koncerty i wystawy plenerowe, co sprawia, że fort żyje nie tylko historią, ale i współczesną kulturą.
Wzgórze San Vigilio
Colle San Vigilio, czyli Wzgórze św. Wergiliusza, to najwyższy punkt Bergamo, z którego rozciąga się zapierający dech widok na okoliczne doliny, Alpy, a przy dobrej pogodzie – nawet aż po jezioro Iseo. Na szczyt można dostać się pieszo malowniczym szlakiem lub drugą linią kolejki linowej, Funicolare San Vigilio, która sama w sobie stanowi atrakcję.
W średniowieczu na szczycie wzgórza znajdował się zamek, który pełnił funkcję strategicznego punktu obronnego. Dziś z dawnej warowni pozostały malownicze ruiny – mury, baszty i części dawnych fortyfikacji – które dodają miejscu romantycznego charakteru. Spacerując wśród pozostałości, łatwo wyobrazić sobie czasy, gdy wzgórze tętniło życiem wojskowym, a strażnicy wypatrywali na horyzoncie nieprzyjaciela. Wzgórze jest także popularnym miejscem spacerów i pikników – pełne gajów oliwnych, cienia drzew i ścieżek widokowych. W pobliżu znajdują się urokliwe kawiarnie, z których można podziwiać panoramę przy filiżance espresso lub kieliszku lokalnego wina.
Klasztor św. Franciszka
Convento di San Francesco, czyli klasztor św. Franciszka, to ukryta perła Città Alta, nieco oddalona od głównych szlaków turystycznych. Został założony w XIII wieku przez zakonników franciszkańskich i szybko stał się ważnym ośrodkiem życia duchowego i intelektualnego miasta. W kolejnych stuleciach rozbudowywany, przetrwał wojny, plagi i zmiany polityczne, stając się dziś jednym z najlepiej zachowanych kompleksów klasztornych w Bergamo.
Klasztor charakteryzuje się dwoma harmonijnymi krużgankami, z których starszy – z XIII wieku – zachwyca romańskimi kolumnami i freskami przedstawiającymi sceny z życia św. Franciszka. Wnętrze kościoła oraz pomieszczeń klasztornych zdobią liczne dzieła sztuki sakralnej i historyczne pamiątki związane z zakonem. W XIX wieku, po kasacie zakonów, budynek pełnił różne funkcje, w tym szkoły i magazynu, by w XX wieku zostać zaadaptowanym na potrzeby muzealne. Obecnie mieści się tu Museo Storico di Bergamo, prezentujące wystawy z zakresu historii społecznej i kultury miejskiej. To doskonałe miejsce dla tych, którzy pragną głębiej zrozumieć życie codzienne mieszkańców Bergamo na przestrzeni wieków, z dala od turystycznego zgiełku.
Mury obronne i bramy miejskie w Bergamo
Mury obronne Bergamo, znane jako Mura Venete, to jedno z najlepiej zachowanych założeń fortyfikacyjnych renesansowej Europy. Zbudowane przez Republikę Wenecką w latach 1561–1593, miały na celu ochronę strategicznie położonego miasta przed atakami ze strony Hiszpanów, którzy wówczas panowali w sąsiednim Mediolanie. Dziś mury te są wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. System fortyfikacji ma ponad 6 kilometrów długości i obejmuje cztery monumentalne bramy miejskie. Porta San Giacomo, Porta Sant’Agostino, Porta Sant’Alessandro oraz Porta San Lorenzo. Każda z nich stanowi nie tylko punkt wejścia do Città Alta, ale również świadectwo historii i potęgi architektonicznej epoki. Najbardziej znana, Porta San Giacomo, zbudowana z białego marmuru z Zandobbio, stała się ikoną Bergamo i miejscem licznych sesji fotograficznych.
Mury do dziś zachowały nie tylko swoją strukturę, ale i funkcję – otaczają historyczne centrum miasta, wyznaczając granice, w obrębie których toczy się spokojne, niemal średniowieczne życie. Spacer ich koroną, szczególnie o zachodzie słońca, to jedno z najbardziej romantycznych doświadczeń w Bergamo.
Cytadela oraz plac Cytadeli w Bergamo
Cittadella Viscontea, czyli Cytadela w Bergamo, została zbudowana w XIV wieku przez ród Viscontich jako wewnętrzna twierdza miasta. Mająca zapewnić bezpieczeństwo wobec potencjalnych buntów i ataków z zewnątrz. W czasach dominacji weneckiej została dodatkowo umocniona i stała się jednym z głównych bastionów militarnych w regionie. Dziś plac Cytadeli (Piazza della Cittadella) jest centrum kulturalnym i naukowym. Mieści się tu kilka ważnych instytucji muzealnych, m.in. Muzeum Historii Naturalnej oraz Muzeum Archeologiczne. Są one chętnie odwiedzane przez turystów i mieszkańców. Sam plac zachował średniowieczny charakter, z masywnymi murami, arkadami i bramą wejściową ozdobioną herbem Wenecji – skrzydlatym lwem św. Marka.
Cytadela jest także miejscem organizacji wydarzeń kulturalnych, targów i koncertów. Latem można tu natrafić na pokazy astronomiczne, prezentacje historyczne i warsztaty edukacyjne. Cały kompleks stanowi niezwykle udany przykład adaptacji dawnej infrastruktury wojskowej do potrzeb współczesnego życia miejskiego.
Muzeum Archeologiczne w Bergamo
Museo Archeologico di Bergamo to niewielkie, lecz niezwykle ciekawe muzeum, mieszczące się właśnie w obrębie Cytadeli. Zostało założone w XIX wieku przez Towarzystwo Historyczne Bergamo i przez lata zgromadziło imponującą kolekcję znalezisk z regionu lombardzkiego. W muzeum można zobaczyć eksponaty pochodzące z czasów prehistorycznych, epoki brązu, czasów rzymskich i średniowiecznych. Szczególne miejsce zajmują artefakty z okresu celtyckiego i rzymskiego – ceramika, mozaiki, narzędzia, fragmenty rzeźb oraz sarkofagi. Unikatową atrakcją jest rekonstrukcja grobu z epoki żelaza oraz dokładna mapa pokazująca antyczne osadnictwo w dolinie Bergamasca.
Wystawy uzupełnione są o opisy w języku włoskim i angielskim, a część eksponatów można obejrzeć w formie multimedialnej. Muzeum, choć niewielkie, uchodzi za jedno z najlepszych regionalnych ośrodków badań archeologicznych w północnych Włoszech.
Muzeum Historii Naturalnej w Bergamo
Museo Civico di Scienze Naturali Enrico Caffi, czyli Muzeum Historii Naturalnej w Bergamo jest najstarszym tego typu muzeum w regionie. Założone w 1871 roku, mieści się obecnie w budynkach Cytadeli, w sąsiedztwie Muzeum Archeologicznego. Zostało nazwane na cześć Enrico Caffiego – wybitnego przyrodnika i pierwszego kustosza placówki. Muzeum oferuje ekspozycje z dziedziny paleontologii, zoologii, botaniki, entomologii i mineralogii. Znajdują się tu m.in. doskonale zachowane szkielety dinozaurów, dioramy przedstawiające faunę Alp, kolekcje motyli oraz rekonstrukcje ekosystemów z Lombardii. Szczególną atrakcją jest pełnowymiarowy model mamuta, który od lat budzi zachwyt najmłodszych zwiedzających.
Oprócz wystaw stałych muzeum prowadzi bogatą działalność edukacyjną – warsztaty, wykłady, wydarzenia dla szkół i rodzin. Dzięki nowoczesnemu podejściu do ekspozycji i zachowaniu unikalnego klimatu XIX-wiecznego muzealnictwa, instytucja ta pozostaje żywym świadkiem fascynacji naturą i pasji poznawania świata.
Accademia Carrara
Accademia Carrara to jedno z najważniejszych muzeów sztuki we Włoszech. Zostało założone w 1796 roku z inicjatywy hrabiego Giacomo Carrary. Przekazał miastu swoją kolekcję obrazów, rzeźb, grafik i dzieł rzemiosła artystycznego. Instytucja ta od początku łączyła funkcję muzeum i akademii sztuk pięknych, kształcąc całe pokolenia artystów i konserwatorów. Kolekcja Accademii Carrara obejmuje ponad 1500 dzieł malarstwa, a także rysunki i rzeźby od XIV do XIX wieku. Wśród najcenniejszych eksponatów znajdują się prace takich mistrzów jak Botticelli, Bellini, Mantegna, Raphael, Lotto, Moroni, Tiepolo, Canaletto i Hayez. Szczególną dumą muzeum jest zespół dzieł artystów lombardzkich, stanowiących znakomity przegląd lokalnej szkoły malarskiej.
Po gruntownej renowacji zakończonej w 2015 roku, muzeum zyskało nowoczesne wnętrza i systemy ekspozycyjne, jednocześnie zachowując neoklasycystyczny charakter budynku. Dzięki multimedialnym przewodnikom, aplikacjom i audiodeskrypcjom Accademia Carrara stała się instytucją otwartą zarówno dla miłośników sztuki, jak i rodzin z dziećmi oraz osób z niepełnosprawnościami.
Opera Teatro Donizetti
Teatro Donizetti to centrum życia muzycznego Bergamo i zarazem pomnik narodzin jednego z najsłynniejszych włoskich kompozytorów – Gaetano Donizettiego. Teatr w obecnej formie powstał w 1791 roku jako Teatro Riccardi. Lecz już w 1897 roku, w setną rocznicę urodzin Donizettiego, został nazwany jego imieniem. Budynek teatru utrzymany jest w klasycznym stylu, z elegancką fasadą i wnętrzem zdobionym złoceniami, aksamitami i freskami. Sala główna mieści ponad 1200 widzów i posiada znakomitą akustykę. W teatrze regularnie odbywają się przedstawienia operowe, koncerty symfoniczne, balet i wydarzenia kulturalne. W tym prestiżowy festiwal Donizetti Opera poświęcony dorobkowi kompozytora.
Znajduje się tam również małe muzeum oraz przestrzenie edukacyjne, gdzie prezentowane są archiwalia i pamiątki związane z Donizettim. W 2020 roku zakończono gruntowną modernizację teatru, przywracając mu dawny blask i dostosowując do potrzeb współczesnej widowni. To obowiązkowe miejsce dla każdego melomana odwiedzającego Bergamo.
Brama św. Augustyna
Porta Sant’Agostino to największa i najlepiej zachowana z czterech bram miejskich w murach obronnych Città Alta. Zbudowana w XVI wieku jako element Mura Venete, brama stanowiła główny wjazd od strony dolnego miasta i była strategicznym punktem kontroli ruchu i handlu. Wyróżnia się monumentalną strukturą z piaskowca oraz rzeźbionym herbem Republiki Weneckiej – skrzydlatym lwem św. Marka.
Brama posiada cztery łuki – dwa przejazdowe i dwa piesze – co świadczy o jej dawnym znaczeniu logistycznym. Przez wieki była nie tylko elementem obronnym, lecz także reprezentacyjnym wejściem do miasta. Dziś stanowi doskonały punkt startowy do spaceru po starówce. W jej pobliżu znajdują się także pozostałości dawnych bastionów i umocnień, które pozwalają zrozumieć rozmach weneckiego systemu fortyfikacyjnego. Wieczorami okolice Porta Sant’Agostino stają się ulubionym miejscem spacerów mieszkańców i turystów – widoki na dolne Bergamo i zachód słońca są tu szczególnie malownicze.
Parco dei Colli
Parco dei Colli di Bergamo to zielone płuca miasta i największy obszar chroniony w okolicach Bergamo, obejmujący ponad 4700 hektarów. Utworzony w 1977 roku, park obejmuje nie tylko wzgórza otaczające Città Alta, ale także fragmenty doliny Brembana, liczne osady, leśne ścieżki i zabytkowe gospodarstwa.
To miejsce o ogromnym znaczeniu ekologicznym i rekreacyjnym. Znajdziemy tu dziesiątki tras pieszych i rowerowych, punkty widokowe. A także rzadkie gatunki roślin i zwierząt – m.in. dzięcioły zielone, lisy, sarny i sowy. W granicach parku znajduje się też opactwo Valmarina – dawna siedziba kartuzów, dziś pełniąca funkcje edukacyjne i administracyjne parku. Parco dei Colli to idealne miejsce na wyciszenie po intensywnym zwiedzaniu Bergamo. Dzięki bliskości miasta można tam dotrzeć pieszo, autobusem lub rowerem.
Choć często pozostaje w cieniu pobliskiego Mediolanu, Bergamo zasługuje na osobne, uważne odkrywanie. To miasto, w którym przeszłość i teraźniejszość spotykają się z niezwykłą harmonią, tworząc krajobraz idealny zarówno dla miłośników sztuki, jak i pasjonatów przyrody czy historii. Niezależnie od pory roku i długości pobytu – Bergamo na długo zapada w pamięć i pozostawia w sercu smak klasycznej, autentycznej Italii.
Autorka: Magdalena Łydka – miłośniczka podróży, szczególnie tych na Bałkany. Copywriterka specjalizująca się w tematyce podróżniczej, która pracę w korporacji zastąpiła tworzeniem stron internetowych i podróżowaniem. Każdą wolną chwilę spędza w podróży z dobrą książką i notesem. Autorka kilku ebooków o Chorwacji, Bałkanach i Półwyspie Apenińskim. Ulubione miejsce do pracy: wyspa Korčula w Chorwacji.
